arkadaşlarla sohbet etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
arkadaşlarla sohbet etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Ekim 29, 2013

GELENEKSEL BİR İRAN SOFRASI (MARİFETLİ ARKADAŞIM NEGAR'DAN)

 İranlı arkadaşım Negar'dan daha önce çok defa bahsetmişimdir. Kendisini yüksek lisansımı yaptığım sırada bir derste tanımıştım. Bizimkisi ilk görüşte aşk.:))) Gerçekten de onu ilk gördüğüm andan itibaren seviyorum. Her ne kadar sürekli yan yana olmasak da biz çok iyi iki arkadaşız. Zaten '' fazla muhabbet tez ayrılık getirir'' lafına çok inanan birisiyim. Bu yüzden çok sevdiğim arkadaşlarımla arama mutlaka biraz mesafe koyarım. Canım Negar'ım eşimle beni kurban bayramının arife günü yemeye çağırdı ve bize İran'ın geleneksel ve çok sık tüketilen yemeklerinden yapacağını söyledi. Ben farklı kültürleri tanımayı çok seviyorum. Yani davetine çok sevindik.:)))
 Gördüğünüz gibi kendisi bize muhteşem bir sofra hazırlamış. Geleneksel İran soframızda başlangıç olarak 'arpa çorbası (evet, yanlış okumadınız), ana yemek olarak ise ghormeh sabzi ve safranlı pilav vardı. Yanlarında ise salata ve güllü yoğurt servis edildi.
Yukarıdaki fotoğrafta arpa çorbasını görüyorsunuz. Arpa ülkemizde insan gıdası olarak tüketimi pek tercih edilmeyen bir tahıl. Bildiğim kadarıyla boza ve bira yapımında kullanıyor. Belki benim bilmediğim yöresel kullanımları vardır fakat fazla tercih edilmiyor. Ve keşke tercih edilse diyorum. Tadı gerçekten çok lezzetli ve oldukça besleyici. Çorbanın tadı bana çok çok az boza tadını anımsattı. Ama öyle baskın bir şekilde değil. 
 Ghormeh sabzi yemeğini görüyorsunuz fotoğraflarda. Negar'ın söylediğine göre İran'da evlerde mutlaka her hafta bu yemek yapılırmış. Yemeğin içinde kurutulmuş sebze (maydanoz, kişniş, ıspanak ve tere), et, kuru fasulye ve kurutulmuş limon var. Kurutulmuş sebzeler hazır olarak satılıyormuş. Aşağıda fotoğrafını görebilirsiniz. Çok zengin bir yemek. Tadı ise çok farklı. Bana biraz madımak tadını hatırlattı. Sanırım kurutulmuş sebzeler yüzünden madımak gibi geldi tadı. Biraz da ekşi bir tadı var çünkü içinde kurutulmuş limon var. Arkadaşımın ellerine sağlık çok güzel olmuştu. Bence İran'a yolunuz düşerse mutlaka bu yemeği tadın.

 Ve muhteşem safranlı pilav. Bizde safranlı pilav denince sapsarı bir pilav bekleniyor. Ama İran'da pilavın tamamını boyamıyorlar. Hatta değişik şekilde süslüyorlar. Ve bence bu şekilde safran tadı daha yoğun hissediliyor. İran pirinci bizim pirincimizden farklı. Bizde baldo ya da Türkiye çeşidi olan Osmancık çeşitleri kullanıyor. Onlar ise basmati pirinci kullanıyorlar. Pilavın yapılışı da çok farklı, kendim de pişirdiğim için size ayrıntılarıyla başka bir yazıda tarifini vereceğim. Pilavın altında kızarmış halka dilimli patates oluyor. Aşağıdaki fotoğrafta o patatesleri görüyorsunuz. Gerçekten çok lezzetliydi.

 Ve güllü yoğurt. Aslında bildiğiniz yoğurt ama ben adını güllü yoğurt taktım. Arkadaşım yoğurdu daha hoş göstermek için üzerine kurutulmuş gül yaprakları ve kekik serpmiş. Ben önce ne olduğunu anlamadım sorunca açıkladılar. Bende adını güllü yoğurt koydum. Bayağı da güldük bu yorumuma.:)))

 Yukarıda benim tabağımı görüyorsunuz. Daha sonra bir tabak daha yedim. Her şey çok lezzetliydi.

 Ve arkadaşımın evine ne zaman gitsem orta sehpasında mutlaka zengin bir ikram olur. Bir kere salona girdiğinizde iştahınız açılır. Aşağıda susamlı şekerlerin fotoğrafı var. Bizdekinin değişik bir versiyonu ama tadı aynı.  
Bir kez daha Negar'a ve ailesine güzel davetleri için teşekkür ediyorum. Her şey çok güzel ve çok lezzetliydi. Ama en güzeli sizin gibi dostlarla bir arada olmaktı. Ellerine sağlık canım arkadaşım.:))

Temmuz 28, 2013

KEYİFLİ BİR İFTAR YEMEĞİ ve KEBAP 49

 Bu akşam çok keyifli bir iftar yemeği yedim. Blog yazarken tanıştığım, kendilerine de ait blogları olan bu arkadaşlarımla ikinci buluşmamız. İlk buluşmamızda Ankamall'da buluşmuş ve kahve içip hiç durmadan konuşmuştuk. Hani bazı insanlarla tanıştığınız ilk anda elektrikleriniz tutar da kırk yıllık dost gibi konuşabilirsiniz ya, bizimkisi öyle bir arkadaşlık işte. Sanki daha önceden tanıyor gibiyim ikisini de... Belki bunda hemşeri olmamızın da payı vardır. Üçümüzde Samsunluyuz ama Samsun'da az vakit geçirmiş, yine de havasından, suyundan, sıcak kanlılığından almışız. Solumda gördüğünüz güzel mi güzel, saçları uzun hoş bayan ''gulchine'nin blogu''nun sahibesi Gülchine, sağımda oturan, siz göremeseniz de çok güzel gözleri olan hoş bayan ise ''yelkenlikiz.com'' sitesinin sahibesi Bedia, eh bu durumda ortadaki de bendeniz Nugi...  
 Mekan seçimini Gülchine'e bıraktık çünkü kendisi içimizde ki en gurme. O da önce ''Masa başı restaurant''ı seçmek istedi fakat orası dolu olduğundan, o da yemeklerine güvendiği "Kebap 49''dan yer ayırttı. Tıklım tıklımdı gerçekten, mekandan en son ayrılan da biz olmamıza rağmen bol fotoğraf çekemedim. 
 Yemek yerken bir yandan da bol bol sohbet ettik. Sohbete yol boyunca da devam ettik neredeyse ayrılamayacaktık yani. Kızlar en kısa zamanda tekrar buluşalım!
Ve gelelim yemeklere. Kebap 49'a ilk gidişim değil ama uzun zamandır da gitmemiştim. İftar olduğundan haddinden fazla kalabalıktı ve servis buna rağmen iyiydi. Ama servis yapan çocukta biraz sıkıntı vardı. Artık muhtemelen oruç olduğundan bir şey diyemiyorum, mazur görmek lazım.
Üçümüz de çorba istemedik, yemeğin yanındaki salatalar ücretsiz. Günün çorbası da 6 TL fakat kebapla çok ağır olacağından ben tercih etmedim. Ben İskender, Gülchine şiş köfte, Bedia ise pide sipariş etti. Toplamda 54 TL hesap ödedik ki bence gayet makuldü. Bu arada gittiğinizde menüde İskender göremeyeceksiniz, çünkü adı döner olarak geçiyor aman şaşırmayın.
 Gülchine'in bloğunda yazdığı İskender yazısı yüzünden canım çok İskender çekti ama cıksss hiç beğenmedim. Tereyağı yerine margarin vardı, her şeyine bahse girebilirim. Çünkü margarin tadına acayip hassasımdır. O yüzden yemesi pek eğlenceli olmadı. Eti, pidesi vs. de hiç iyi değildi, kesinlikle burada İskender yemeyin.
 Pidenin tadına baktım. Çok büyük, ince hamur ve gayet lezzetliydi. Zaten Gülchine arkadaşımız en çok pidelerini övmüştü ve Bedia'da beğendi.
 Köftenin tadına bakmadım ama iyi görünüyordu. Gülchine'de beğendiğine göre sıkıntı yoktur.
 Yemeğin yanında her kişi için böyle bir salata var ve bu salatayı ücretsiz yapmışlar. Benim salatamda domatesin ucu küflüydü. Yok artık dedim. Sanırım salataları daha önceden yapıp beklettikleri için böyle oldu ama bence kabul edilemez.
 Soframız ise böyle görünüyordu, sohbetimiz yemeklerden daha lezzetliydi doğrusu.
Ortamın görüntüsüne, masa düzenine ve servise 7 puan veriyorum ama yemeklere ise ancak 4 puan verebilirim, o da pidenin hatırına. Kebap 49 iyi bir mekandı; ya bozmuş ya da Ramazan dolayısıyla kalabalıktan bu halde. Tavsiye etmem. 
Restaurantta canlı çiçek ve akvaryum olması ise benden 10 puan aldı. Sanırım feng shui'ye uymaya çalışılmış, bu da ortama sakin ve hoş bir hava katmış. Bu yönden takdir ettim.
Bugün benim için çok güzel bir gün oldu, herkese keyifli iftarlar dilerim efendim...:)) 
P.S: Biz Tunalı'daki Kebap 49'a gittik, Kızılay'daki şubesine hiç gitmediğim için orası için yorum yapmıyorum.

Nisan 01, 2013

HAFTA SONU GÜZELLİKLERİ

 Öncelikle bloguma uğrayıp, bulamayanlar ve merak edenler olduysa, onlardan çok özür diliyorum. Öylesine yoğundum ki bir türlü bloguma uğrayamadım. Cuma gününden beri burnumda tütüyor bloğum.
Cuma günü Kırıkkale'deki kurs öğle yemeği vakti bitince ancak saat 2 gibi Ankara'ya dönebildik. Amal'ın evine gittik ve fal bakan bir komşuları var, o geldi. Durur muyum? Hadi bir de bu kadıncağız denesin şansını dedim. Kadın her şeyi bildi. Şok oldum ama gelecekten haber veremedi tabi. Zaten ben de pek önemsemiyorum, o yüzden o kısımları fazla dinlemedim. Daha sonra Ankamall'a gittik, alışveriş vs yaptıktan sonra eve geldiğimde pestilim çıkmıştı. Çok üzülerek hiç bir şey yazmadan yattım.
 Cumartesi günü ise çok önemli misafirlerim vardı. İran'dan arkadaşım Negar'ın anne ve babası gelmişti. Ben de onları evimde ağırlamak istedim. Bu yüzden Türk yemeği ağırlıklı, kendimce ağır bir menü hazırlığına giriştim. Heyecandan ellerimde egzamalar çıktı. :))) Kişileri göstermemek adına fotoğrafları biraz bulanıklaştırdım. Yemekte tam onbir kişiydik. Kayınvalidem ve kayınbabam da bize katıldılar. Bunun dışında benim kardeşim, kardeşimin arkadaşı, Şemsim Negar, onun dünyalar güzeli kızkardeşi, eşi ve anne-babası bizimleydiler. Ben servis yapma telaşından yemeklerin fotoğrafını çekemedim ne yazık ki!
 Menü şöyleydi; Çorba olarak tarifini Amal'ın annesinden aldığım yoğurtlu, ıspanaklı ve nohutlu çorba, Fellah köftesi, mantar dolması, havuç tarator, közlenmiş kırmızı biber salatası, pancar turşusu, fırında patatesli, sarımsaklı tavuk, pilav ve tatlı olarak ayva tatlısı ve kayınvalidemin yaptığı revani vardı. Hepsini beğendiler ama kibarlıkta yapmış olabilirler. Ben hiç bir şey yiyemediğimden tatlarını bilemiyorum.


Bu fotoğrafta çorba oldukça yakından görünüyor. Bu arada bir şey keşfettik. Biz yemek masasını açılabilen masa olarak aldık. Açılınca on iki kişilik olacağı söylenmişti fakat masayı açtığımızda farkettik ki masanın bacaklarının kalınlığı yüzünden yine yalnızca altı kişi oturabiliyor. Masayı büyütmek hiç bir işe yaramadığından biz de yana ek masa açmak zorunda kaldık. Yemek ve sonrası çok eğlenceli geçti. Arkadaşım Negar gibi ailesi de çok tatlı insanlar. Umarım yakında tekrar Türkiye'ye gelirler de misafirim olurlar.
Pazar günü de eşimin çok sevdiği bir arkadaşı İstanbul'dan gelmişti, onu görmek için eşimin başka bir arkadaşına kahvaltıya gittik. Ev sahibemiz çok becerikli bir hatun, kahvaltıya yumulduğumdan fotoğraflamayı unuttum. O da ne zaman gönderir bilmem. Ama fotoğrafları gönderince mutlaka paylaşırım. Kahvaltıdan sonra Odtü'ye yürüyüşe gittik. Daha doğrusu biz o amaçla gittik ama Odtü öyle kalabalıktı ki yürümek imkansızdı. Biz de biraz Çatı'da oturduk, sonra kalktık mecburen.



 Bu arada bu fotoğrafları çekmeyi başarabildim yinede.

Bu fotoğrafta da Odtü'den bahar çiçekleri var. Her yerde çiçekler var, doğa kendini yenilemeye çoktan başladı. O halde Nugi sende durma, yenile kendini dedim ve saçlarımın rengini değiştirdim. Şimdi çikolata kahve oldu saçlarım, bundan sonra da aralara ışıltılar gelecekmiş. Kuaförüm ne derse öyle oluyor. Ben beğendim. Normalde kendi saç rengim koyu siyah olduğundan yüzüme sert bir ifade veriyor, kahve tonları yüz hatlarımı daha çok yumuşatıyor. Henüz kimse fark etmedi ama ben farkındayım ve mutluyum.
Ne çok şey sığdırmışım üç güne değil mi? Dolu dolu geçince sanki daha çok dinlendim. Boş boş otursam bu kadar dingin bir kafayla gelmezdim işe. Bu yüzden pazartesi sendromum yok bugün. Oh hayat bana güzel :DDDD

Mart 20, 2013

NEVRUZ VE HAFT SİN


Nevruz kelimesi Farsça kökenli olmakla birlikte anlamı 'Yeni Gün' demektir. Nevruz bayramının olduğu gün aynı zamanda bahar mevsiminin de başladığı gündür. Baharla birlikte doğa uyanmakta ve yeni bir yıl başlamaktadır. Nevruz Farslar, Türkler, Azeriler, Kırgızlar gibi bir çok millet için ortak bayramdır ve değişik şekillerde kutlanır. Bizdeki en yaygın kutlama ateşin etrafında toplanma ve ateşin üstünden atlama ile olur. Bunun dışında ben çevremde daha özenli ve coşkulu bir şekilde kutlandığını hiç görmedim ta ki İranlı arkadaşım Negar ile tanışıncaya kadar. Kendisi ile tanışma hikayemi daha sonra mutlaka anlatırım. O benim Şems'imdir. Gelelim İran'daki nevruz kutlamalarına. Bir kere İslam dinine ait bir kökeni olmamasına rağmen nevruza çok önem veriyorlar. Hatta nevruzda on dört günlük bir tatil oluyor. Daha çok aileleri ile kutluyorlar. Ama bunların içinde beni en çok etkileyen haft seen geleneği oldu. Haft seen Türkçe yedi S demek. Buna göre salonlarının bir köşesine bir masa kuruyorlar ve üzerine yedi adet s harfi ile başlayan obje koyuyorlar. Bu objelerin her birinin farklı bir manası var. İşte bu yedi S şöyle;
Sib= elma= toprak
Sir= sarımsak= sağlık
Sekke= sikke= bol kazanç
Senced= iğde= sevgi
Sabze= yeşillik= bitkiler, bol ürün alma.
Somag= sumak= güneşin doğuşu
Samanu= semenu= bereket demek. Bu arada samanu onlara özgü bir helva, tam olarak açıklayamadı arkadaşım.
Bunların dışında başka objelerde koyuyorlar. Bunlar ve anlamları da şöyle;
Ayna= ışık, gökyüzü
Mum= ateş
Balık= hayvanlar,su
Kuran-ı kerim ve hafızın divanı dedikleri bir kitap.

Yukarıdaki fotoğraf arkadaşım Negar'a ait. Kendisi bloğumda paylaşmam ve hatırlamam için göndermiş bu fotoğrafı. Bizim kültürümüzde yok biliyorum ama sanırım seneye ben de hazırlayacağım bu sofradan. Arkadaşım Türkiye'den gitse bile arkasında ona ait bir şey bırakacak. Nevruzdan önceki günde balık yiyeceğim onun gibi.
Bugün bizim takvimimize göre nevruz değil ama hepimizin nevruz bayramı kutlu olsun. Baharla yani yeni yılla birlikte tüm dilekleriniz gerçek olur umarım.

Şubat 05, 2013

Sevdiklerim, Sevmediklerim



Her sabah yaptığım 100 km'lik işe gidiş yolculuğunda kitap okumayı, Ateş'le konuşmayı :)), muavinin şivesiyle dalga geçmeyi ve yolculuk yorucu da olsa sağlıklı olduğum ve bir işim olduğu için şükretmeyi çok seviyorum.
Arkadaşlarımla buluşmayı, kiminin derdini, kiminin sevincini dinlemeyi ya da dertleşmeyi seviyorum.
Sabahın altısında Kızılay'da olmayı, gece yüzmeyi, dondurma yemeyi, kocamın gözlerinden her dediğini anlamayı seviyorum.
Balıklarımızı, Cancan isimli kuşumuzu, Gece isimli bahçe kedimizi ve tüm hayvanları seviyorum.
Çocukları ise herşeyden çok seviyorum. Özellikle masum olmalarını...:))))

Kırıkkale'de dolmuş beklemeyi( ayrı bir yazı konusudur), düşüncesiz ve bencil insanları, çocukları ile dilenen veya çocuklarını dilendiren insanları sevmiyorum...

Not: Fotoğraf Halamların Didim/Mavişehir'deki yazlığından.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...