nugi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
nugi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Mart 17, 2013

İŞTE NUGİLİ HAYAT!!!

Eğer hayat bir sinema filmi olsaydı, benim sahneler hep bu renk olurdu. Her zaman kahve içer, film izler ve çikolatalı kek yerdim. Aklıma esen her şeyi, aklıma estiği anda yapardım. Kimseyi takmazdım. Hayat bir sinema filmi olamaz biliyorum ama insanlar neden daha rahat değil, inanın onu hiç bilmiyorum. Neden daha dürüst, daha açık olamıyoruz? Bunların hiçbirinin cevabını bilmiyorum ama bildiğim bir şey var. O da; arkadaşlarla beraber vakit geçirmenin değeri. Şu anda yalnızım kahvemi içip, kekimi yiyor ve film izliyorum ama aklımdan dün geceki eğlencemizi çıkaramıyorum. Teşekkürler pembiş peluşum ve eşi tuna balığı :))) Çok güzeldi dün gece.

 Sizlerde merak ettiniz mi? Biz dün akşam liseden arkadaşım pembiş peluş ve eşi tuna balığını misafir ettik evimizde. Yemek yedik, Xbox 360 kinect ile yarıştık ( sormayın her yanım ağrıyor), kek yedik:))), film izledik. Uzun zamandır bir araya gelemeyince her şeyi bir geceye sıkıştırdık.
 
 Ben çok eğlendim. Şimdi de dünün yorgunluğunu latte ve karakız (kekin adı bu, tarifini yayınlarım) ile atmaya çalışıyorum.
 

Herkese bonibon tadında bir pazar diliyorum.:)))))))

Şubat 05, 2013

Sevdiklerim, Sevmediklerim



Her sabah yaptığım 100 km'lik işe gidiş yolculuğunda kitap okumayı, Ateş'le konuşmayı :)), muavinin şivesiyle dalga geçmeyi ve yolculuk yorucu da olsa sağlıklı olduğum ve bir işim olduğu için şükretmeyi çok seviyorum.
Arkadaşlarımla buluşmayı, kiminin derdini, kiminin sevincini dinlemeyi ya da dertleşmeyi seviyorum.
Sabahın altısında Kızılay'da olmayı, gece yüzmeyi, dondurma yemeyi, kocamın gözlerinden her dediğini anlamayı seviyorum.
Balıklarımızı, Cancan isimli kuşumuzu, Gece isimli bahçe kedimizi ve tüm hayvanları seviyorum.
Çocukları ise herşeyden çok seviyorum. Özellikle masum olmalarını...:))))

Kırıkkale'de dolmuş beklemeyi( ayrı bir yazı konusudur), düşüncesiz ve bencil insanları, çocukları ile dilenen veya çocuklarını dilendiren insanları sevmiyorum...

Not: Fotoğraf Halamların Didim/Mavişehir'deki yazlığından.

Şubat 03, 2013

KAZANDIM :)))

Doktora sınavına başvurmuştum ve kazandım... Yüksek lisansımı yeni bitirdim. Yalnızca evliliğe alışmak için bir dönem ara vermiştim. Doktora sınavına başvuruda bir sıkıntı yaşamadım  ama mülakat çok zordu. Hocalar çok üstüme geldi. Neyse ki kazandım. Sınavdaki koruyucu meleğim, tatlı hocam'dan da Allah razı olsun. Çok mutluyum. Darısı tüm isteyenlerin başına.. Şimdi beni upuzun bir dönem bekliyor. Bana şans dileyin ve bir maşallah deyin lütfen.... :DDD
Bu foto mu ne???
Bu fotoğraf yaz tatilinde Alanya'ya giderken, Toros dağlarından bir görüntü. Oğlak burcu olarak dağları da, zirveleri de severim... Allah düşürmesin....

Şubat 02, 2013

İLAÇ İÇME HALLERİ

Malum 1 haftadır yatak döşek yatıyordum. Şimdi daha iyiyim fakat ilaç alma seansları henüz bitmedi :))
Sabah 6:30'da antibiyotik ve aferin almam lazım.. Her ikisi de tok karnına alınacak. Tamam, iyi hoş da; ben sabahın 6:30'unda nasıl tok olurum. :S
İlk sabah: Kardeşimin yaptığı çorbayı eşim bana ısıttı ve içirdi. Bir günlük sultanlık...:))
İkinci sabah: Eşim çalan alarma tepki vermediğim için beni ''kalksana ya, ilacını al'' diye uyandırdı ve bende bir tane muz yedim, ilacımı aldım.
Üçüncü sabah: Alarm çalmaya başlarken hastalıktan tık nefes yalpalayarak mutfağa gittim yarım muz yedim ve ilacımı aldım.
Dördüncü sabah: Alarm çalar çalmaz, küfrederek kalktım ve bir lokma muz yedim ve ilacı aldım. Tok sayılırım herhalde. :))
Beşinci sabah: Alarm çaldı, mutfağa gittim. Kahretsin muz bitmiş. Neyse bir lokma ekmek yiyince de tok sayılırız. Yedim ve ilacı içtim.
Bu Sabah: Alarm çaldı, kocam bağırmadan kalktım. Mutfağa gittim, ilaçlar yok... Çalışma odasına gittim, dün gece orada bırakmışım. Aç karnına alınmaz, ne yesem de uyumaya devam etsem derken, dün geceden kalan leblebiden yarım avuç ağzıma tıkıştırdım. Siz siz olun, sakın sabahın köründe leblebi yemeye çalışmayın. Aman tanrım boğuluyordum, ağzımda büyüdü, büyüdü, büyüdü... O mu beni yuttu yoksa ben mi onu ? Bilemiyorum.. Ama nihayetinde ilacımı aldım :DDD

Şubat 01, 2013

CANIM SIKILIYOR...


Bugün, hatta şu anda canım çoook sıkılıyor. Eşim işten geldi fakat kendini kanepede yapış yapış bir uykuya verdi. Ben kitap okudum olmadı, tv izledim olmadı. O zaman hayal kurdum ve ben balık oldum... Hiç düşünür müsünüz? Biz de belki bir akvaryumda yaşıyoruz. Hayatımızın bizim göremediğimiz sınırları vardır belki de... Ben hep düşünürüm bunu. Belki bende bir balığımdır, belki sizde.. Ne dersiniz??!!!

( Bu arada bu balıklar 2 yıl önce beslediğimiz sarı prensesler..)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...