feng shui etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
feng shui etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Temmuz 28, 2013

KEYİFLİ BİR İFTAR YEMEĞİ ve KEBAP 49

 Bu akşam çok keyifli bir iftar yemeği yedim. Blog yazarken tanıştığım, kendilerine de ait blogları olan bu arkadaşlarımla ikinci buluşmamız. İlk buluşmamızda Ankamall'da buluşmuş ve kahve içip hiç durmadan konuşmuştuk. Hani bazı insanlarla tanıştığınız ilk anda elektrikleriniz tutar da kırk yıllık dost gibi konuşabilirsiniz ya, bizimkisi öyle bir arkadaşlık işte. Sanki daha önceden tanıyor gibiyim ikisini de... Belki bunda hemşeri olmamızın da payı vardır. Üçümüzde Samsunluyuz ama Samsun'da az vakit geçirmiş, yine de havasından, suyundan, sıcak kanlılığından almışız. Solumda gördüğünüz güzel mi güzel, saçları uzun hoş bayan ''gulchine'nin blogu''nun sahibesi Gülchine, sağımda oturan, siz göremeseniz de çok güzel gözleri olan hoş bayan ise ''yelkenlikiz.com'' sitesinin sahibesi Bedia, eh bu durumda ortadaki de bendeniz Nugi...  
 Mekan seçimini Gülchine'e bıraktık çünkü kendisi içimizde ki en gurme. O da önce ''Masa başı restaurant''ı seçmek istedi fakat orası dolu olduğundan, o da yemeklerine güvendiği "Kebap 49''dan yer ayırttı. Tıklım tıklımdı gerçekten, mekandan en son ayrılan da biz olmamıza rağmen bol fotoğraf çekemedim. 
 Yemek yerken bir yandan da bol bol sohbet ettik. Sohbete yol boyunca da devam ettik neredeyse ayrılamayacaktık yani. Kızlar en kısa zamanda tekrar buluşalım!
Ve gelelim yemeklere. Kebap 49'a ilk gidişim değil ama uzun zamandır da gitmemiştim. İftar olduğundan haddinden fazla kalabalıktı ve servis buna rağmen iyiydi. Ama servis yapan çocukta biraz sıkıntı vardı. Artık muhtemelen oruç olduğundan bir şey diyemiyorum, mazur görmek lazım.
Üçümüz de çorba istemedik, yemeğin yanındaki salatalar ücretsiz. Günün çorbası da 6 TL fakat kebapla çok ağır olacağından ben tercih etmedim. Ben İskender, Gülchine şiş köfte, Bedia ise pide sipariş etti. Toplamda 54 TL hesap ödedik ki bence gayet makuldü. Bu arada gittiğinizde menüde İskender göremeyeceksiniz, çünkü adı döner olarak geçiyor aman şaşırmayın.
 Gülchine'in bloğunda yazdığı İskender yazısı yüzünden canım çok İskender çekti ama cıksss hiç beğenmedim. Tereyağı yerine margarin vardı, her şeyine bahse girebilirim. Çünkü margarin tadına acayip hassasımdır. O yüzden yemesi pek eğlenceli olmadı. Eti, pidesi vs. de hiç iyi değildi, kesinlikle burada İskender yemeyin.
 Pidenin tadına baktım. Çok büyük, ince hamur ve gayet lezzetliydi. Zaten Gülchine arkadaşımız en çok pidelerini övmüştü ve Bedia'da beğendi.
 Köftenin tadına bakmadım ama iyi görünüyordu. Gülchine'de beğendiğine göre sıkıntı yoktur.
 Yemeğin yanında her kişi için böyle bir salata var ve bu salatayı ücretsiz yapmışlar. Benim salatamda domatesin ucu küflüydü. Yok artık dedim. Sanırım salataları daha önceden yapıp beklettikleri için böyle oldu ama bence kabul edilemez.
 Soframız ise böyle görünüyordu, sohbetimiz yemeklerden daha lezzetliydi doğrusu.
Ortamın görüntüsüne, masa düzenine ve servise 7 puan veriyorum ama yemeklere ise ancak 4 puan verebilirim, o da pidenin hatırına. Kebap 49 iyi bir mekandı; ya bozmuş ya da Ramazan dolayısıyla kalabalıktan bu halde. Tavsiye etmem. 
Restaurantta canlı çiçek ve akvaryum olması ise benden 10 puan aldı. Sanırım feng shui'ye uymaya çalışılmış, bu da ortama sakin ve hoş bir hava katmış. Bu yönden takdir ettim.
Bugün benim için çok güzel bir gün oldu, herkese keyifli iftarlar dilerim efendim...:)) 
P.S: Biz Tunalı'daki Kebap 49'a gittik, Kızılay'daki şubesine hiç gitmediğim için orası için yorum yapmıyorum.

Nisan 12, 2013

DECO # 7

 Tam da öğle vaktine gelmişken, karnım da deli gibi acıkmışken başka ne fotoğrafı olabilirdi ki burada. :)) Bu hafta deco bölümüne yemek dekorasyonu ekleyeyim dedim. Bence gerçek aşçı yemeği yapabildiği kadar sunabilmelidir de. 27 yıldır annemin yemeklerini yiyorum ve o yemekler hiç bir zaman süslenmeden gelmedi sofraya. Belki de annemden alışkanlık olmuştur. Ben de mutlaka süslerim yemeklerimi. Hayatım boyunca yemek seçmedim ama karman çorman bulamaç görüntüsündeki bir şeyi de yiyemem (çok açsam bir fili bile yerim, o ayrı) Bugün sizlerle İranlı dostum Negar'ın sofrasından ve annemin sakızlı muhallebisinden görüntüler paylaşacağım.

Bu gördüğünüz mükemmel pilav İran pilavıdır. Tarifi eşsizdir ama sunumu daha da eşsiz. Arkadaşımın güzel elleriyle hazırlanmış hem gözleri hem de damağı doyuran bir yemek.
 Bu fotoğrafta ise o güzel pilavın bulunduğu mükemmel sofra görünüyor. Coca cola reklamı yapıyor gibi olmuş biraz ama Coca cola reklamlarındaki kadar güzel bir sofra değil mi? Kaselerin içindeki safranlı tavukların sunumuna dikkat.
 Bu güzellik de anneciğimin ellerinden. Damla sakızlı muhallebi bu sunumla bir puan daha kazandı benden.
Her sofraya davet sofrası gibi özen göstermek gerektiğini düşünüyorum. Şimdi öğle yemeği zamanı, Afiyet olsun....


Mart 24, 2013

ESKİ BİR TAPINAK YAZISI

Sanırım henüz ortaokuldaydım, ergenliğe girilen ve sürekli sinirli olarak dolaşılan bir zamanı yaşıyordum. Çok sinirli bir çocuktum. Şimdi bile nedenini anlayamıyorum, evde her şey yolundaydı, okulda ise sınıf birincisiydim. Ama şu bir gerçek ki okuldan eve döndüğüm an annemin günümün nasıl geçtiği ile ilgili yönelttiği sorulara cevap vermek istemiyor, her şeyden sıkılıyor ve yalnız kalmak istiyordum. Ne yazık ki yalnız kalmak istediğimi bağıra çağıra talep ediyordum.
 Yarım saat önce uyandım. Rüyamda eve misafir gelecekti. Eşim, annem, babam, kardeşlerim, kayınvalidem, kayınpederim ve bazı akrabalar aynı evdeyiz ve hazırlık yapıyoruz. Ben lüzumsuz bir telaş içindeyim, etraftaki herkese bağırıp, çağırıyorum. " Hadi ama hazırlıklar yetişmedi mi?, Zaten sen hep böyle uyuşuksun, Tembel teneke çabuk buraya gel, Şu battaniyeyi kaldırın ortadan, Ahhhhhh bıktım sizden, Misafirler gelmek üzere.'' Genel olarak söylediklerim bu yönde ve çoğunlukla bu lafları eşime söylüyorum. O ise gıkını çıkartmadan milföy börekleri hazırlıyor, ben ne dersem yapmaya çalışıyor. Ama ben hala beğenmiyorum. Bütün rüya böyle geçti ama misafirler gelmedi. Uyandığımda eşim işe gitmişti ve ben çok utanıyordum. Evet rüya olduğunu biliyorum fakat etkisinden kurtulamıyorum. Ve ne yazık ki ben bazen böyle bir insanım. Çevremdekilere istemeden zarar veriyorum. Şu telaşımdan, sinirimden ergenlikten beri kurtulamadım. Her şey mükemmel olacak illa ki. "Yahu şart mı Nugi, bazen de eğri dursun'' diyorum yok olmuyor.
Bir de ben ortamın elektriğinden çok etkileniyorum. Hissediyorum ve gergin bir ortamsa ben de gergin oluyorum. Bunu bilinçli olarak yapmıyorum, kendi kendine oluyor. Genellikle ben de gerilmiş ya da üzülmüşsem ya da bazen seviniyorum ''Daha sonrasında ya ben bu modda değildim neden böyle oldu şimdi'' diye düşünüyorum. Kendimi dinleyen ve anlamaya çalışan bir insan olduğum için zamanla çözdüm bu olayı. Anladım ki ben ortamdaki tüm iyi veya kötü elektriği çeken insanım. Literatürde geçer mi bilmem ama ben böyle olduğuma eminim. En az etkilenmek için mutlaka bir yol bulmalıyım.
Yazının başında bahsettiğim gibi ortaokul zamanlarımda aileme bağırıp, çağırırken babacığım elinde rulo yapılıp, kurdele işe bağlanmış bir kağıtla çıkageldi. "Değerli kızım al bu kağıtta yazılanları sana hediye ediyorum, iyice konsantre olarak oku ve düşün. Sonrada aklına yatarsa uygula'' dedi. Ben kağıdı açtım, okudum ve babamın bana anlatmak istediklerini görünce kendimden utandım. Kendimi sorguladım ve belki milyon kez okumuşumdur o yazıyı. Şimdi ezbere biliyorum. Hala o olgun insan değilim ne yazık ki!!! Ama olmak için uğraşıyorum. Aklımdan yazıyı okuyorum. Sükûnette kalmaya çalışıyorum. Belki bir çoğunuzun bildiği yazıyı paylaşmak istiyorum. Ne de olsa bilmek, anlamak değildir. Belki buradan okuyup bir anlam çıkarırsınız.
Huzurlu pazarlar...
 
 
"Gürültü patırtının ortasında sükûnetle dolaş, sessizliğin içinde huzur bulunduğunu unutma.
Başka türlü davranmak açıkça gerekmedikçe herkesle dost olmaya çalış.
Sana bir kötülük yapıldığında verebileceğin en iyi karşılık unutmak olsun. Bağışla ve unut. Ama kimseye teslim olma. İçten ol, telâşsız, kısa ve açık seçik konuş.
Başkalarına da kulak ver. Aptal ve cahil oldukları zaman bile dinle onları; çünkü, dünyada herkesin bir öyküsü vardır.
Yalnız planlarının değil, başarılarının da tadını çıkarmaya çalış. İşin ne kadar küçük olursa olsun ilgilen; hayattaki dayanağın odur. Seveceğin bir işi seçersen yaşamında bir an bile çalışmış ve yorulmuş olmazsın. İşini öyle seveceksin ki başarıların bedenini ve yüreğini güçlendirirken verdiklerinle de yepyeni hayaller başlamış olacaksın.
Olduğun gibi görün ve göründüğün gibi ol.
Sevmediğin zaman sever gibi yapma.
Çevrene önerilerde bulun ama hükmetme.
İnsanları yargılarsan onları sevmeye zamanın kalmaz.
Ve unutma ki, insanlığın yüzyıllardır öğrendikleri, sonsuz uzunlukta bir kumsaldaki tek bir kum taneciğinden daha fazla değildir.
Aşka burun kıvırma sakın; o çöl ortasında yemyeşil bahçedir. O bahçeye lâyık bir bahçıvan olmak için her bitkinin sürekli bakıma ihtiyacı olduğunu unutma.
Kaybetmeyi ahlâksız bir kazanca tercih et. İlkinin acısı bir an, ötekinin vicdan azabı bir ömür boyu sürer. Bazı idealler o kadar değerlidir ki, o yolda mağlup olman bile bir zafer sayılır. Bu dünyada bırakacağın en büyük miras dürüstlüktür.
Yılların geçmesine öfkelenme; gençliğe yakışan şeyleri gülümseyerek teslim et geçmişe. Yapamayacağın şeylerin yapabileceklerini engellemesine izin verme.
Rüzgârın yönünü değiştiremediğin zaman, yelkenlerini rüzgâra göre ayarla. Çünkü dünya, karşılaştığın fırtınalarla değil, gemiyi limana getirip getirmediğinle ilgilenir.
Ara sıra isyana yönelecek olsan da hatırla ki, evreni yargılamak imkânsızdır. Onun için kavgalarını sürdürürken bile kendi kendinle barış içinde ol.
Hatırlar mısın doğduğun zamanları; sen ağlarken herkes sevinçle gülüşüyordu. Öyle bir ömür geçir ki, herkes ağlasın öldüğünde, sen mutlulukla gülümse.
Sabırlı, sevecen, erdemli ol. Eninde sonunda bütün servetin sensin.
Görmeye çalış ki, bütün pisliğine ve kalleşliğine rağmen dünya yine de insanoğlunun biricik mekânıdır."   Xsentus (İ.Ö 9. yy.)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...