hastalık etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
hastalık etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Aralık 30, 2013

DİKKAT! GRİP GELİYORUM DEMEZ...

 Çarşamba sabahı, ''geçen haftaya özel olarak eve iş götürdüğümüz bir gündü'' kahvaltımı yaptım, tam iş için hazırlıklarımı yapıyordum ki ayaklarım çok üşümeye başladı. Eşim sıcak su torbası getirdi de böylece çorap ve patiğe karşın üşüyen ayaklarım biraz olsun ısındı. Sonra benim ateşim nasıl yükseldi anlatamam. Tüm vücuduma kramplar giriyordu. Derken akşam birdenbire öksürmeye başladım. Ertesi sabahsa ateşten yanarak zor uyandım. Tabii işe gidemedim. Antibiyotik kullanmamaya çalıştım ama dört gün boyunca ateşimi düşüremeyince artık dün antibiyotik almaya başladım da bugün işe gidebildim. Bugün de tüm gün başım döndü ama daha iyiydim önceki günlere göre.
İyileşmek için çaylar mı içmedim, limonlar mı yemedim, başıma soğuk ped, ayaklarıma sıcak su torbası mı koymadım. Yok kar etmedi. İşin en kötü yanı iltihap ciğerlerime indi.:((( Şu anda geceleri öksürerek uyanıyorum. Göğsüm ağrıyor. Ciğer filmi de çektirmek şart oldu. Tamamen iyileşmeden bırakmamalıyım. Bu arada beş gün boyunca lavaboyu kullanmak dışında hiç yataktan kalkmadım. Eşim ve annemden Allah razı olsun. Aman dikkat edin. Grip aramızda. Kayınvalidem ve kayınpederim de hasta olmuş.:((

Görseller, Boğaziçi Üniversitesinin sitesinden

Aralık 01, 2013

HASTALIK HALLERİ!!!


Sevgili okurlarım ne olur benim için dua edin. Dua edin ve ben grip olmayayım. Hayır, doğru dürüst grip olsam sorun değil! Ama ben ayaklı mikrobum resmen. Burnumdan sümükler fışkırıyor, sık sık öksürüp aksırarak havaya tonlarca virüs ve bakteri ordusu yolluyorum. Ayrıca kemiklerim ağrıdığı için eve de bir faydam yok. Resmen insan ziyanıyım ben. Topluluk içine çıkacak halim kalmadı. Burnum sürekli silmekten yara oldu. Ayrıca o kadar çok ses çıkıyor ki burnumu silerken, sanırsınız matkap çalışıyor. Bu yüzden ben hasta olmamalıyım.
Bu hafta kursa da gidemedim vicdan azabı çekiyorum. Tek tesellim aşağıda fotoğraflarını gördüğünüz, biricik kayınvalidemin hediyesi bitki çayı demlemek için kullanılan çaydanlığı kullanmam. Hasta olana dek olanca çekiciliğine rağmen bu çaydanlığı kullanmamıştım. Pazartesi ofise götürmeyi düşünüyorum. Orada da kullanırım. Ama kırılırsa diye de ödüm kopuyor. 
Siz nasıl buldunuz? Zürafalar ne kadar tatlı değil mi?
 Üstü demlik, altı kupa. Ve tam iki kupalık çay çıkıyor.
 Bolca ''C vitamini'' içermesinden dolayı nar çiçeği içiyorum. Güç toplamaya ihtiyacım var.
Ayrıca bitki çayları içinde rengi ve tadıyla en cezbedici çay, nar çiçeği çayı.
Siz nasılsınız? Kendinize iyi bakın emi!!! :))))

Ekim 01, 2013

GEÇTİĞİMİZ HAFTANIN ÜÇ GÜZEL KİTABI

Geçtiğimiz haftayı üç kitapla kapatmışım. Az oldu aslında ama yolda arkadaşcan Ateş'le konuştuğumuz için çok okuyamıyorum. Bitirdiğim kitaplardan ikisini ona verip zorla  okuttuğum için artık ikimizde kitap okuyoruz. Yani olabildiğince. :))) Ya ne iyi arkadaşım bak.
Jean-Christophe Grange'ın bir çok romanını okudum. Gerçekten kendi alanında güzel roman yazıyor. Ama ben ''Kaiken''i çok da güzel bulmadım. Herkes pek beğenmiş olabilir ama ben biraz eksik buldum ve eski romanlarına göre daha iyi değildi.  Kitabın başında bir seri katille uğraşıp duruyor, sonra dan! diye o adamdan karısının hikayesine geçiyor. Ben geçişi çok akıcı bulmadım. O noktada kitap beni biraz sıktı fakat hikaye tekrardan ilgi çekici oldu. Eşi de ne manyakmış arkadaş. Şeytanın aklına gelmez Grange'in aklına gelen. Filme alınsa iyi olur ama bu adamın o müthiş romanını çok kötü film yapmışlardı. Bilirsiniz, ''Kızıl Nehirler''. Bence kitapla hiç ilgisi yoktu. Okuyun derim ama süper değil bu kitap.
Aynı yıldızın altında, çok hoş bir kitaptı. Ama edebiyatla uzaktan yakından ilgisi yok. :)) Okurken bazı kısımlarını anlamakta zorluk çektim. Konuşma dilinde yazılmış, noktalama işaretleri fazla önemsenmemiş. Onyedi yaşında kanser hastası bir kızın ağzından yazılmış kitap çoğunlukla. Bazı zamanlar annesinin ya da erkek arkadaşının ağzından bölümler de var. Acıklı, ama öyle esprili bir anlatımı var ki, kanser ve ölüm ama hayatında gerçekleri bu diyorsunuz. Yinede hikayedeki karakterlere çok üzüldüm. Ve aslında çevremizde bir çok insan bu hastalığın pençesinde. Allah yardımcıları olsun. Bence bu kitabı kesin okuyun, belki kanser hastaları ile ilgili bir farkındalık oluşur kafanızda. Onlara nasıl davranmamanız gerektiği ile ilgili özellikle.  
Aynı yıldızın altında isimli kitaptan sonra elimi okunmamış kitapların durduğu rafa attığımda bu kitap geldi. Tesadüf bu kitabın adı da ''Milyonlarca gölgenin altında'' idi. Kitap Afganistan'da geçiyor ve çocuk gözünden anlatılmış. Kitaptaki çocuk gözlemlerinin bu kadar iyi irdelenmesine çok şaşırdım. Bazen bana da olur. Çocukken bir çok olayı bambaşka şekillerde anlarız ya. Mesela ben dört yaşındayken Antalya İlini Almanya ile karıştırırdım. Ve Antalya'ya tatile giden tanıdıklar için üzülüyordum. Çünkü bir şekilde Hitler'i de duymuştum ve Almanya'da insanlara kötülük yapılırdı. Böyle bir yere tatile gitmek delilik olsa gerekti.
Bir keresinde de anneme bebeklerin nasıl dünyaya geldiğini sormuştum. Annemde karnını gösterip göbek deliğinin genişleyerek açıldığını, sonra da doktor amcaların bebeği aldığını söylemişlerdi. Ben uzun yıllar, aslında bebeklerin nasıl dünyaya geldiğini öğrenene dek annemin göbek deliğinden korktum. :DD Gerçekten korktum. Şimdi bunları hatırlayıp, benzer tespitleri kitaptaki ana karakter Fuat'tan dinleyince, çok mutlu oldum. Yazarı tebrik ediyorum.
Afganistan'la ilgili hepinizin bildiği ''Khaled Hosseini'' nin ''Bin muhteşem güneş ve Uçurtma avcısı'' isimli kitaplarını okumuştum. Ve o zamana dek Talibanla ilgili hiç bir şey bilmediğimi anladım. Bir de kitap okumak insana ne katar diyenler var ya. İşte onlara bundan dolayı uyuz oluyorum. İşte bir sürü şey katar. Haberlerde duya duya duyarsızlaştığımız olayların kucağına atar kitaplar bizi. O olayı okurken yaşarsınız ve böylece ne olduğunu asla unutmazsınız. Hala zaman zaman Meryem'i, Leyla'yı düşünürüm. Kendimi onlarla kıyaslarım. Afganistan'da yüzlerce Leyla vardır, onları düşünürüm. Bu yüzden kitap okuyun. Bu arada Khaled Hosseini'nin yeni bir kitabı çıkmış, hemen alacağım. Asla kaçmaz.
Geçtiğimiz hafta okuduğum üç kitabıda şiddetle tavsiye ederim ama ''Milyonlarca gölgenin altında'' isimli kitabı rihter ölçeğiyle 10.9 şiddetinde tavsiye ediyorum.
Okuyun, okutun :))))

Ağustos 18, 2013

BİR GARİP DÜĞÜN VE HASTA ZİYARETİ


 Dün akşam eşimin çok sevdiği benimse pek içimin ısınmadığı bir arkadaşımızın düğünü vardı. Hani Kazım ile Sır var ya, hani şu zoretanin kullanınca karaciğer patlar sanan kız. :)) Hayatımda görüp görebileceğim en komedi düğündü, katlandık mecburen. Ben her ne kadar bu çiftten pek haz etmesem de yine de düğüne gitmek ve güzel olmak zorundaydım. Bu sebepten efsane kuaförüm F'ye başvurdum. Hani şu hadise kuaför yazımda yazmıştım ya oraya. Kısa saçlarımı ne kadar da güzel topladı sağ olsun.


 Saçım bütün gece bozulmadı. Bir duvağım olsa gelin de olabilirdim.
 Şimdi düğünle alakasız ama aynı zamanda ilgili üzücü bir olay anlatacağım.
Geçen hafta eşim halı saha maçına gitti. Onların her hafta maç yaptığı bir grup var. Fakat bayramdan önce karşı takım dağılmıştı ve yerine bir öğretmen arkadaşımız rakip takım bulmuş. Ayrıca bir de halı saha kiralamış. O gece eşim maça gitti, bende ertesi gün işe gideceğim için uyudum. Sonra bir uyandım, eşim başımda bana bir şeyler söylemeye çalışıyor. Aynen şöyle dedi: "Tatlım maçta bir kaza oldu, şimdi kuzenim M bizim evde. Doktor kontrol altında tutmamızı söyledi. Sabah işe giderken korkma diye haber vereyim dedim" dedi. Ben tabii kaza lafını duyunca hemen ayıldım. İçeri M'ye bakmaya gittim. Eşim de durumu anlattı. Meğer maçı ayarlayan öğretmen arkadaşımız ile bizim kuzen M çarpışmışlar, aynı topa kafa vurmaya çıktıları için. Hem de aynı takımdalar. Çarpışmadan sonra arkadaşımızın alnı yarılıyor, elmacık kemikleri çatlıyor, burun kemiği kırılıp içine çöküyor ve alın kemiği(iki kaşının ortası) kırılıyor. Bizim kuzen M'nin şakak kısmına denk geldiğinden hafif bir kızarıklık vardı. Şimdi sapasağlam. Ama sevinemiyoruz, çünkü arkadaşımızın başına gelen o kadar üzücü ki. Ben bunları öğrenince sabaha kadar uyuyamadım. Hep onun için dua ettim. Kendisi işe yeni girmişti ve nişanlanmıştı. İki ay sonrada düğünü olacak. Ve gerçekten çok yakışıklı bir çocuk. Ameliyat oldu, alnındaki kırığa metal bir plaka takmışlar. Burnunu düzeltmişler. Umarım bir an önce iyileşir ve bir şeyi kalmaz. Doktor bir yıl burnuna kimse dokunmasın, beş yıl da spor faaliyeti yok demiş. Biz dün gece düğünden sonra bir gelin, bir damat ve hamile bir misafir ile birlikte altı kişi yasak olmasına rağmen arkadaşımızı ziyarete gittik. İçimden sarılıp acısı dinene kadar sarılmak geldi. O kadar üzüldüm yani. Allah ailesine ve güzel nişanlısına bağışlasın onu.

Bu arada hastane personeli bol bol fotoğrafımızı çekti. Garip garip laf söyleyenler de oldu. E tabii gelinlik ve damatlıkla ve de abiye kıyafetlerle hastanede olmak çok garipti.:) 

Ağustos 12, 2013

ŞÜKRETMEK!

Ben küçücük bir çocuktum, şükretmeye başladığımda. Kimden öğrendiğimi bilmiyorum, olsa olsa annemden öğrenmişimdir. Ama o zamanlar annem bile benim kadar şükretmezdi.
On bir yaşındaydım ve çok ateşlenmiştim bir gece. Ateşim düşsün diye annemin verdiği aspirini içtim. Bir de çocuk aklı çabuk iyileşirim hesabıyla iki adet bebe aspirini içmiştim. Sonrasında ateşim düştü ama diş etlerim uzayıp kan sızdırmaya başladı. Sabahları uyandığımda yastık kan içinde oluyordu. Annem beni diş hekimine götürdü ama hekim bir şey anlayamadı. Ertesi gün başka doktora gidecektik. Sabah burun kanaması ile uyandım. Burnum o kadar çok kanıyordu ki nefes alamamaya başladım. Annem hemen ambulans çağırdı ve kendimi Hacettepe tıp fakültesinde buldum. Doktorlar lösemiden şüphelendiler. Ertesi gün belimden ilik alınacaktı. Annem yanımda isyan ederken, ben o yaştaki bir çocuktan beklenmeyecek bir metanetle, ''Anneciğim merak etme, canım hiç yanmayacak. Allah bana bu hastalığı vermişse mutlaka bir sebebi vardır, üzülme'' dedim. Gerçekten hiç üzülmüyordum. Olabilecekleri biliyordum. Okula gidememenin dışında ölebileceğimi bile biliyordum. Neticede ilik sonucu temiz çıktı, lösemi değildim. Hatta bir haftalık ilaç tedavisi sonucunda sapasağlam olmuştum. Hatta bu yaşa kadar grip vs. gibi hastalıklar dışında hasta da olmadım, çok şükür.
Ben o zamanlardan beri daha bilinçli şükretmeye başladım. Her lafımın sonunda şükrettiğim için dalga geçenler oldu. Olsun... Ben halimden memnunum. Zaman zaman insanlara uyum sağlamak için şikayet ettiğimde hep bir zarar gördüm. En iyisi şükretmek, olduğun her durumda iyi bir yan görebilmek. Ben bana bu güzellikleri bahşedene nasıl teşekkür etmem. Üstelik görgü kuralıdır teşekkür etmek.
Başıma istemediğim bir olay gelse bile şükrederim, belki de daha kötüsünden sakındı beni Tanrım ya da ders almam gerekiyordu. Ve dönüp bakıyorum geriye; şu kısa hayatımda her şeyin bir amacı vardı ve ben şükrettikçe yaşama olan sevgim çoğaldı. İçimden hesaplar yapmadım. Kurnaz olmaya çalışmadım. Akışına bıraktım olayları ve hep mutlu oldum. Her dileğim gerçekleşti. Benden daha mutlu insan var mı bu dünyada? Çok şükür Allahım sana...:))))

Temmuz 31, 2013

ZORETANİN İLE 22. HAFTA

Son ayım olan altıncı ayın ilk haftasını yarın bitiriyorum. Geriye kalıyor üç hafta. Askerlerin saydığı gibi şafak sayacağım bundan sonra.
Geçen haftaki şikayetlerimden neredeyse hiç biri yok. Egzama geçti ki bu beni çok mutlu etti. Kaşıntısı bir yana acısı da felaketti. Dudaklarım hala aynı geçen gün eczaneden iki adet blistex med plus daha aldım. Ve şu ana kadar toplamda iki ayda 4 adet blistex bitirdim. Kendisi mucize bir dudak nemlendiricisi ama gramajı az, hemencecik bitiyor.
Kas yorgunluğum devam ediyor. Kendimi çok yorgun hissediyorum. Halbuki Antalya'da ne kadar zinde hissediyordum. Üstelik tatilde olmama karşın her sabah saat yedide uyandığım halde zindeydim. Bir de hiç çay kahve içmedim tatilde. Bu nasıl bir şey anlayamadım. Oranın havası mı yarıyor bana acaba? :))
Regl dönemlerinde de sivilce çıkmıyor. Umarım tedaviden sonra da bu şekilde devam eder.
İşte böyle, bu hafta pek bir ilginçlik, karaciğer patlaması vs. yok.:))
Geçmiş olsun...:)

Temmuz 03, 2013

ZORETANİN İLE 18. HAFTA

Bu hafta hasta olmam sebebi ile çok zor geçti, geçiyor. Daha iyileşemedim. Burnum tıkalı ve boğazım hala iltihap içinde.
Zoretaninin neden olduğu burun içi kuruluğu, hastalıkla birleşince tam bir işkenceye dönüştü. Burnum nasıl acıyor, anlatamam.
Dudaklarımda iyice fenalaştı. Ağzımdan nefes aldığım için olabilir. Blistex vs.. kar etmiyor. Sürdüğüm an kuruyor dudaklarım. Bir haftada bir adet blistex bitti.
Onun dışında kas ağrılarım aynen devam ediyor. Doksan yaşında gibi hissediyorum.
Ama moral yüksek. :)))) Bana hiç bir şey olmaz. Ne de olsa yüzdüm, yüzdüm kuyruğuna geldim.:))
Herkese geçmiş olsun...

Ocak 24, 2013

HASTAYIM :((

Çok fena boğaz ağrısı, geniz ve burun akıntısıdan muzdaribim...:(( İşten eve döner dönmez bu şeker köpüşü alıp uzanmayı düşünüyorum. Yemek yapacak veya yiyecek halim yok. Çok şükür harika bir kardeşim var da gelip çorba yapacak bana. İyiki sömestr da yakaladım onu:))
Eve gitmek için sabırsızlanıyorum. Tüm hastalara geçmiş olsun... Özellikle hasta hasta çalışanlara sabırlar, benim gibi...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...