Mangal etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Mangal etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Eylül 30, 2013

FOTOĞRAFLARLA GEÇEN HAFTANIN ÖZETİ

İnanamıyorum ama ne yazık ki gerçek bu. Tam 19 Eylül perşembe gününden beri hiç bir şey yazmamışım bloğuma. Bu kadar zaman geçtiğinin farkına bile varamadım. Öyle yoğun bir haftaydı ki. Fakat blogumu çok özledim. Bu hafta daha çok yazarak aradaki açığı kapatacağım. Zaten bu postta fotoğraflarla haftanın özeti oldu. Bakınız hiç yerimde durmadım bütün hafta. Anlatayım da okuyun hadi...:))
Geçen hafta cumartesi günü son diksiyon dersimize Rüştü Asyalı geldi. Aman tanrım, nasıl güzel bir enerji ondaki. Gerçekten çok şanslıyım, onunla tanıştığım için. Çok verimli bir dersti, sanırım daha çok göreceğim onu. Yine de bir hatıra fotoğrafı çektirdik beraber. :) 
Kurstan çıkıp hemen eve koşturdum çünkü çok değerli arkadaşlarımla mangal partisi yapacaktık. Koştur koştur, bin bir telaş hazırlandık ama sonuç çok güzeldi. Benim iki canım Gülchine ve Bedia vardı, her zamanki gibi. Farklı olarak Bedia'nın eşi, benim aşkım ve çok sevdiğim bir arkadaşım daha bize katıldı. 


Masamızın şenliğini görüyorsunuz. Su börekleri, kırmızı közlenmiş biber sarması ve mücver Gülchine'den. Akşamın en süper tadı ise tiramisu ise Bediş'ten. Ayrıca baklavamız  ve yine Bediş'imin yaptığı kandil simitleri vardı. Kızım siz süpersiniz süper. :)) 
Ben yukarıdaki fotoğrafta gördüğünüz peynirli közlenmiş biber sarmasının ismini ''Gülchine'in mucizeleri'' olarak değiştiriyorum. Çünkü mucize bir lezzetti. Davet sofralarımın mönülerinin arasında yer almış bulunuyor. :))
Bu etkinlik olduğunda günlerden cumartesi idi, pazar gününü de eşimin arkadaşları ile maç seyrederek geçirdik.
Pazartesi iş yerinde oradan oraya koşturduktan sonra bütün akşamı kayınvalidem ile birlikte kuaförde geçirdim. Yoruldum, üşüdüm ama onu mutlu ettim sonuçta. :)
Salı günü de deli gibi koşturdum. Ve akşam bir arkadaşımızın doğum gününe gittik eşimle. Yani yine evde değildim.
Ve çarşamba günü canım Melisamın doğum günüydü. Melisam, benim liseden arkadaşım. Onun doğum gününü de birbirinden şeker arkadaşları ile Kızılay, Kafka cafe'de kutladık. Çok eğlendim ama sonraki gün hasta oldum. Bugün pazartesi hala sesim çıkmıyor. Sesim kısıldı da kısıldı. Öksürük de cabası. :) Ay yine de gülerim ama ben...:))))
Perşembe akşamı hasta yatınca eşimin akvaryumundaki balıklarla uğraştım. Akvaryumu asla sahiplenmiyorum ve de balıklarla hiç ilgilenmiyorum ama o gün bakmak istedim. Diskuslarımız nasıl? Aslında biri mavi, biri de turuncu fakat fotoğrafta renkleri görünmüyor.

Eşim pirana alacaktı, neyseki vazgeçti. Iyy gece beni yedirir falan diye çok korkuyordum. :)) Şimdi neonlar, diskuslarla gayet iyiyiz. :))

Bir akvaryum yetmiyor benim eşime, bu gördüğünüz de ikinci akvaryum. Bunda da albino bir balık var. Garip bir balık, zıplayıp duruyor.
Bu kadar balıklara bakınca Cuma günü iş çıkışı çok sevdiğim iki arkadaşımın balık restaurantına gitme tekliflerine karşı koyamadım. Hasta hasta gittim, somon kavurmamı yedim. :)) Kaçar mı?

Cumartesi de geleneksel, kızlarla kahvaltı ve sabah kahvesi etkinliğimiz için buluştuk. Kızlardan kastım, Gülchine ve Bedia tabiki de:)) Turan Güneş bulvarında buluşmuştuk, bir arka sokakta Simitçi diye bir cafe vardı. Tesadüf girmiştik ki ne görelim açık büfe kahvaltı. Gülchine'le ben hemen zıpladık. Açık büfe kahvaltı kupa çay ile birlikte 12,5 TL. Süper, süper, süperdi. :)) Sonra benim kursa gitmem gerekiyordu ama sesim bir travestinin sesi kadar bile güzel çıkmıyordu. Hatta neredeyse hiç çıkmıyordu. Bu yüzden kursa gitmedim. Vicdan azabından öldüm ama ne yapalım.
Sonra Angora diye bir cafeye gittik. Ben naneli latte söyledim. Hani belki ses açar diye. Nerde ya...:))
Güldük, eğlendik, geldik mi 365 Avm'ye. Orada da bir şamata, bir şamata. Acayip acayip gözlük denemeleri falan. Ben seviyorum bu kızları ya. Cansınız kızım siz. :)) Çok ama çok eğlensek de benim artık eve gitmem gerekiyordu. Hasta bile olsam ev kadını olarak sorumluluklarım vardı.




Ve bu sorumluluklarımdan biri pazara gitmekti. Tabii ki eşimle gittik. Ben haftalık sebze alışverişimizi semt pazarından yapmayı seviyorum. Market meyve sebzelerini yiyemiyorum. Bir de herşeyi mevsiminde tüketmeye çalışıyorum. O yüzden pazar çok iyi bir tercih. Ayrıca pazarın evimize bir sokak ötede olması da ayrıca bir kolaylık sağlıyor. Bu çektiğim tezgahtaki satıcılarla kanka olduk bildiğiniz. :)) Bana sebzenin güzelini ayırırlar. Hatta şöyle bir muhabbet var aramızda;
 -Abla hoş geldin, her zamankinden mi?
-Evet evet her zamankinden ama bu sefer az kavun koy, yiyemiyoruz.
-Hediyemiz be abla, sende birine hediye et. :D
Bu kadar kankayız yani.:)))


Pazar işini de hallettikten sonra eşimle bir temizliğe giriştik sormayın. Halıları kaldırmıştım, artık serme zamanı gelmişti. Eşim sağolsun, o olmasa ben ne yaparım. Bütün evi o temizledi. Ben yalnızca banyoyu ve mutfağı temizledim. Bir de toz aldım. Gerisi onundu. Ev temizlenince sesim iyice kısılmış olmasına rağmen, süper iyi hissediyordum. Ev dağınık ya da pis olursa çıldıracak gibi oluyorum. Ve temizlik yalnızca üç gün dayanıyor. Bence üç gün sonra tekrar baştan aşağı süpürülüp, silinmeli ev. Ama tabii çalışınca bunun için zaman bulamıyorum. Yemin ediyorum zengin olsam ilk iş bu işler için bir kadın, bir de bu kadını denetleyecek bir kadın alırım. Ama yine de bana yetmeyebilir. Bazen temizlik yaparken ölecekmişim gibi geliyor.:D
Ama sonuçta evim temiz, mutfağım temiz ve derli toplu oldu mu değmeyin keyfime. :))
Siz ne düşünüyorsunuz bu konuda? Bu arada sesimi düzeltmem için ne yapmam gerekir bir bilen varsa, yorum bekliyorum :)))

Ağustos 15, 2013

BOLU MANGALZADE (ATLANTİS AVM)

 Bugün babam ve eşimle birlikte yemeğe çıktık. Babam yani kayınpederim ile bayramda görüşememiştik, böylece bir araya gelmiş olduk. Mekan olarak Batıkent'te Atlantis AVM'deki Bolu Mangalzade'yi tercih ettik. Daha önce de gitmiş ve beğenmiştim. Bu sefer bir post hazırlayayım dedim.  
Mangalzade, alışveriş merkezinin en güzel yerinde ve çok iyi dekore edilmiş. Mekanın atmosferi çok güzel. Belki de bundan olacak her zaman kalabalık bir mekan. Fakat bu sefer eleman sıkıntıları vardı sanırım, bazı eksiklikler vardı. 
Genellikle et ürünlerinde iyiler. Ben çok aç değildim, bu yüzden mercimek çorbası söyledim. Ortaya bir salata ve iki buçuk porsiyon köfte söyledik. Böylece ben az yemiş oldum.:))
 Buraya yolunuz düşerse sakın ola mercimek çorbası içmeyin. Paranıza yazık, zira içtiğiniz çorbada mercimek yok. Bu da sahtekarlık bence.:) Bunlar bolca un ile yağı kavurmuş, içine de azıcık mercimek koklatmış, çorba diye önümüze koymuşlar. Mercimek görünümlü un çorbası diyebiliriz. Doğan görünümlü şahinden beter. Çorbanın yanında gördüğünüz limon ise bozulmuştu. Anladığım kadarıyla tabakları önceden hazırlıyorlar, bu sıcakta da tabii ki ürünler hemen bozuluyor. Fakat ben daha limonun görüntüsünden garipliği sezdim. Bir garsonun onu sezmeden getirebilmesine hayranım. Ben yine de bozmadım, ekstra limon istedim.

 Köftenin yanında acılı ezme ve salata vardı. İkisi de gayet güzeldi. Hatta salata tazeydi, şaşırdım. Yalnız salataya sosu bir komi getirip döküyor ve kesinlikle size danışmıyor. Yağı ve nar ekşisini salataya boca etti. Belki öyle daha lezzetli oluyordur ama sormasını tercih ederdim.
 Ve köfteye gelecek olursak, gerçekten lezzetliydi. Köfte hafif yağlı ve lezzetli. Ama lastik gibi. Sanırım bu da dışarıda yediğimiz köftelerin özelliği. Ben biraz seviyorum aslında öyle olmasını da.
Genel olarak değerlendirirsem, mekana on üzerinden altı veririm. Hizmet iyi sadece çok kalabalık olması ile ilgili bir sıkıntı var. Çorba berbat. Köfte güzel, tavuk ve külbastıları da gayet iyi. Yani gidince et ürünleri yiyin, gerisini boş verin. İki buçuk porsiyon köfte, bir porsiyon mercimek çorba, salata, iki küçük şişe kola ve bir soda 44 TL tuttu. Fiyatlarını da makul buldum.
Afiyet olsun...:))
 

Mayıs 22, 2013

PAZAR KLASİĞİ MANGAL VE ADANA KEBAP

 Eşim tam bir mangal hastası, bu yüzden kocaman taş bir barbekü satın almıştı ve kurmaları tam üç günlerini almıştı. Bildiğiniz çimento harç kardılar falan. Evimizin bahçeli olmamasına sevinmiştim çünkü eşim her pazar ailesinin evinin arka bahçesinde ızgara yapardı. Belki artık yapmaz dedim. Ne yazık ki hiç birşey değişmedi. Her pazar zorlaya zorlaya ızgara yapıyor. Birinin doğum günü mü var hadi ızgara yapalım, maç mı var hadi ızgara yapalım, aaa nefes mi alıyoruz hadi ızgara yapalım modundayız. Aslında bende ızgara et tüketmeyi seviyorum ama evin arka bahçesinde yapılan ızgarayı sevmiyorum. Bir kere kadın olarak oturman yasak. Masayı kur,köfteyi yap, salata yap,servis yap, çay koy, çay servisi yap...En son da bulaşıklar kalır, evin gelini olarak bana düşer hep de. Ne kötü gelin olmak!!!
 Bu sefer eşim yine kıyma ellerinden öper deyince, hemen atladım ''Adana Kebap yapacağım'' diye. Eşim dalga geçti ''Sen ne bilirsin Adana yapmayı diye. Bende ''Bekle ve gör''dedim. Çaktırmadan küçük bir araştırma yaptım ve çok kolay olduğunu gördüm. Riske girmemek için çok beğenilen köftemden de yaptım ki Adana beğenilmezse en azından köfteyle kurtarırım dedim.
 Bu arada eşimin yengesi ''közlenmiş patlıcan salatası ve bildiğimiz salatadan yaptı''. Adana kebap ve köfteyi kadın hazırlarsa sofrayı kurmak da erkeklere düşer. Onlar da sofrayı kurdu.
 Eşim meşhur soslu tavuğu hazırladı ve mangalı yaktı. Nasıl ama barbekü? Kocaman değil mi?
 Bu da meşhur tavuklar. Eşim gerçekten bu işi biliyor. Tarifini vermek isterdim ama vermem kesinlikle yasak. Kendi icadı sosu kimselerle paylaşmıyor. Ben tavuk sevmediğim halde bu tavuğu beğeniyorum.
İşte benim Adana kebaplarım ve köftelerim. Hemen tarifleri geliyor.
Adana Kebap Tarifi
Malzemeler:
Kıyma (yağlı), tuz ve kırmızı pul biber
Yapılışı:
Kişi sayınıza göre yarım, bir ya da iki kilo kıymayı yeterince tuz ile biraz su ekleyerek yoğurun. Acılık arzu ederseniz kırmızı pul biberi de ekleyin ve öyle yoğurun. Çok yoğurup vıcık vıcık yapışkan bir hale getirmeyin. Sadece malzemeyi karıştıracak kadar yoğurun.
 Daha sonra bir parça koparıp şişe takın ve işaret ve baş parmağınızla bastırarak harcı şişe yayın. İşte şekli de dediğim hareketle oluyor. Sonra ızgara da pişirin ya da fırında turbo ayarı olmadan 170 derecede 15-20 dakikada pişirin. İkisini de denedim, ikisi de harika oldu. Adana kebabıma bayıldılar. Bundan sonra Adana günleri düzenleyeceğiz. Ben acılı ezme, sumaklı soğan salatası, balon pide falan yapacağım. Yemin ediyorum Karadenizliyim ama damağım Adanalı, bu kesin. :DDD
Ve benim meşhur köftem. İçinde öyle ahım şahım bir malzeme yok aslında ama nedense benim köftem beğenilir ve ızgara günlerinde hep bana yaptırılır. Kayınvalidemin pabucu dama atıldı. :))
Köfte Tarifi
Malzemeler:
Yarım kilo kıyma
Kırmızı pul biber
Tuz
Kekik
Bir adet küçük rendelenmiş neredeyse su gibi olmuş soğan(dişe gelmesin ve mangalda yanmasın diye)
Üç adet iyice dövülmüş sarımsak
Kimyon
Karabiber
Sıvıyağ
Yumurta
Gerekirse çekilmiş ekmek içi
Yapılışı:
Ekmek içi hariç tüm malzemeyi derin bir kapta iyice karıştırın ama yine vıcık vıcık yoğurmayın. Devirerek, malzemeleri daha çok karıştırmak amaçlı yoğurun. Çok yoğurmanız halinde macun gibi olur ve özellikle ızgarada çok sertleşmiş köfteler yersiniz. Dışı kıtır kıtır köftede hiç lezzetli olmaz. Sıvı yağı çok çok az ekleyin, kıyma çok yağlı değilse koyuyorum ben. Baharat miktarlarını da damak tadınıza göre düzenleyin ama kimyon eklerken dikkatli olun, fazlası çok acı bir tat verir. Yiyemezsiniz. Ben genelde çiğken tadına bakarım. Malzemeleri karıştırdınız ve baktınız ki biraz cıvık, o zaman az az ekmek içi ekleyerek yoğurun. Ekmek içi katmayı pek sevmem ben çünkü et tadını alıyor. En son bir kaseye koyduğunuz suya elinizi batırarak harçtan biraz alıp avucunuza koyun ve diğer elinizle pata pata vurarak şekillendirin. Sonra ızgarada pişirin. Izgarada veya fırında köfte pişirirken ateşin çok harlı olmamasına dikkat edin. Yoksa dışı kızarır, içi çiğ kalır, sonrada içi pişsin diye dışı iyice sertleşir. Bunlara dikkat ederseniz mükemmel olacaktır.
Afiyet olsun:))))
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...