iranlı ünlü film yönetmenleri etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
iranlı ünlü film yönetmenleri etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Kasım 29, 2013

CENNETİN ÇOCUKLARI (BACHEHA-YE ASEMAN)

Majid Majidi'nin izlediğim ikinci filmi 1997 yapımı ''Cennetin Çocukları'' filmi oldu. Yönetmenimiz bu filmde obje olarak ayakkabıyı kullanıyor. Hikaye de ayakkabı üzerinden dönüyor. Film 180.000 dolara mal olmuş. Oldukça düşük bütçeli fakat ters orantılı olarak çok kaliteli bir film. Fazlasıyla duygusal. Çocukların ebeveynlerini üzmemek için nasıl fedakarlıklar yaptığını görünce çok duygulanıyorsunuz. Şimdiki çocuklara hiç benzemiyor filmdeki çocuklar.

Tüm fakirliklerine rağmen mutlu olmayı biliyorlar. Ayrıca ailedeki bağlılığı ve sevgi kavramını da çok güzel hissettiriyor bu film. Bundan sonra yazacaklarım için spoiler uyarısı vereyim.:)) Çünkü film hakkında hiç bir bilgi almadan izlemek benim için daha iyi sonrasında olacakları tahmin etmem güçleşiyor böylece. Benim gibi düşünenler varsa yazımın geri kalanını okumasın :))

Filmde Ali ve Zehra isimli iki kardeş var. Ali, Zehra'nın ayakkabısını tamire götürüyor. Film ayakkabı tamircisinin ellerinin görüntüsü ile başlıyor. Yönetmenin emekçiye gösterdiği saygının bir işareti gibi. Ali eve dönerken kardeşinin ayakkabılarını kaybediyor. Babalarının yeni ayakkabı alacak parası olmadığından iki kardeş babalarını üzmemek için sessiz kalıyorlar. Okula kızlar sabahtan, erkekler öğleden sonra gidiyor. Böylece Ali'nin eski spor ayakkabısını dönüşümlü olarak giyip okula gidiyorlar.
Serçelerin şarkısında baba rolünde oynayan oyuncu bu filmde de baba rolünde. Adamım ya...:)) Şu tipsizliğine rağmen adama platonik aşk besliyorum.:)))
Ali okulda koşu yarışına katılıyor. Üçüncülük ödülü spor ayakkabı. Kardeşine üçüncü olmak için söz veriyor ama ne yazık ki birinci oluyor. O sahneye gerçekten çok üzüldüm. Filmin sonunda sürekli okula yetişmek için koşan Ali'nin yarışmadan sonra yaralanmış ayaklarını bahçedeki havuzda dinlendirdiğini görüyoruz.
İzlemeyeniniz varsa, lütfen izlesin. Gerçekten pişman olmayacağınız, her saniyesinden ayrı bir keyif alacağınız, mükemmel bir film.:)))

Kasım 11, 2013

SERÇELERİN ŞARKISI, THE SONG OF SPARROWS,(Âvâz-e gonjeshk-hâ)


Uzun zamandır düzenli yazamıyorum. İş yerinde yoğun iki hafta geçirdik. Annem rahatsız olduğu için akşamları da onun yanında geçirdim vaktimi. Bu mazeretler sonucu beni affedersiniz, değil mi? :)
Bugün izlediğim bir filmden bahsetmek istiyorum. Üniversitede film izlemeyi çok severdim. Sınav günlerinde dahi mutlaka bir film izlerdim. Video kiralama dükkanındaki çocukla kanka olmuştuk. Artık filmlerin çoğunu bedavaya alıyordum. Fakat izlediğim filmlerin hepsi de Amerikan filmleriydi. Artık basit Amerikan filmlerini izleyemiyorum. Boşa vakit geçiriyormuşum gibi geliyor. Nasıl sıkılıyorum anlatamam. Bende daha sanatsal, daha gerçekçi filmler arayışına girdim ki böyle filmlerde çok. Önemli olan ilgi alanının o noktada olması. Derken İran kültürü ile ilgilenmeye başladığımdan, İran filmleri nasılmış bakayım dedim. Ve birbirinden güzel filmler izledim. Bunlardan ilki de ''Serçelerin Şarkısı'' adlı film. Filmin yönetmeni Majid Majidi. Bu filmi çok beğendim ve sonra yönetmenin iki filmini daha izledim. Onlardan sonra bahsedeceğim. 
Serçelerin şarkısı İranlı bir aileyi anlatıyor. Baba Kerim (Mohammad Amir Naji) bir deve kuşu çiftliğinde sigortasız çalışan bir işçi. Kızının kulakları iyi duymuyor ve işitme cihazı kullanıyor. Oğlu köydeki diğer çocuklarla birlikte kullanılmayan bir su deposunu temizlemek için pisliklerin içinde uğraşırken, kızın işitme cihazı suya düşüyor. Bunun üzerine Kerim işten çıkıp, su deposuna gidiyor ve işitme cihazını arıyor. Fazla detaylı anlatmayayım. İşitme cihazı bulunuyor ama bozulmuş. Yaptırmak için çok miktarda para gerekiyor. Bu arada bir devekuşu çiftlikten kaçtığı için Kerim işten atılıyor. Kızının işitme cihazı mutlaka tamir edilmeli, yoksa kızı sınavlardan kalacak. Tahran'a tamir ettirmek için giden Kerim, para kazanmanın farklı yollarını buluyor. Ben kısaca böyle anlattım, izlerken heyecanı kaçmasın çünkü.:)))
Gelelim filmde en çok sevdiğim sahnelere. Bir kere film çok sade. Basit bir hayat, sıradan, hiçbir olağanüstü durum yok. Hatta ilginç bir şey de yok. Ama yoksul bir adamın hayat mücadelesi bu kadar etkileyici anlatılamaz. Film çok derin, çok anlamlı. Tek kelimeyle etkileyici. Baba Kerim'e aşık oldum. Adam bildiğiniz çirkin ama o kadar büyük ve temiz bir kalbi var ki...:)) Majid Majidi her filminde işçinin ve emekçinin hayat mücadelesine değiniyor. Ve her filminde bir obje seçiyor, film onun etrafında dönüyor. Bu filmde Kerim her seferinde deve kuşu görüyor. İzleyince anlayacaksınız ne demek istediğimi. 
Yukarıdaki fotoğrafta çocukların balıkları kaza eseri yere düşürmesinin bir anı var. Orada çocukların üzüntüsünü derinden hissettim. Sonrasında baba Kerim Azerice bir şarkı söylüyor. O sahne de çok güzeldi. 
Yukarıdaki fotoğrafta Kerim deve kuşu taklidi yapıyor. Böylece deve kuşunu bulup, işine geri dönebileceğini düşünüyor.:))

Bu sahnede çok anlamlıydı. Aşağıdaki fotoğrafta gördüğünüz sahnede ise oğlanın parası yetmeyince yalnızca babasına meyve suyu alıp, ben zaten sevmiyorum ki dediği sahne. İçim paralandı. Ben böyle durumlara çok üzülürüm. Dışarda bir şeyler alabilmek için hesap yapan ve parası çıkışmayınca boynu bükük marketi terkeden bir çocuk görürsem mutlaka peşinden koşar ve ödemekte ısrar ederim.
Bir de şöyle bir sahne vardı. Tahran'da şans eseri çalışırken hurdaya çıkmış bir anteni gören Kerim anteni eve getiriyor. Aynı zamanda erik de alıyor. Anteni evim damına takmış, karısı aşağıdan erik atıyor. Bu arada Kerim diğer evlerin damlarında ki küçük antenlere bakıp, gururla kabarıyor. İlkel ama bir o kadar bizden bir tepki. Filmde bu bahsettiğim gibi birçok ince detay gizli. Mutlaka izlemenizi tavsiye ediyorum. Majid majidi ile daha detaylı bilgi için aşağıdaki linke tıklayabilirsiniz. Şimdiden iyi seyirler :))http://www.tersninja.com/emegi-ve-emekciyi-kutsayan-bir-sinemaci-majid-majidi
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...