iran yemekleri etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
iran yemekleri etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Kasım 30, 2013

İRAN PİLAVI

Ne zamandır tarifini vermek istiyordum fakat buralarda olmadığımdan bir türlü kısmet olmadı. Ben İran usulü pirinç pilavı yedikten sonra Türk usulü pilav yiyemez oldum. Elbette bizim pilavımız da çok güzeldir ama İran pilavı kainat güzeli. Bir kere neredeyse hiç yağ yok, tuz çok gerekli değil ve zaten pirincin yapısı yüzünden oldukça ince dokulu bir pilav. Pirinç olarak basmati pirinci kullanılıyor. Pişirmesi de Türk pilavından kolay. Bizde pilavın kıvamını tutturmak ustalık gerektirir ama bu pilav da öyle bir dert yok. Ayrıca içinde pirinç dışında cezbedici özelliği olan iki malzeme bulunuyor; patates ve kırmızı altın safran. Şimdi gelelim pilavın malzemelerine ve yapılışına;
Malzemeler:
Basmati pirinci
Safran
Patates
Sıvıyağ
Su
Tuz
Susam
Yapılışı:
Pilavı yapmaya başlamadan önce pirinci sıcak tuzlu suda 15 dakika bekletiyoruz ve sonra nişastası gidene dek iyice yıkıyoruz.
Sonra bir tutam safranı havanda iyice dövüp, toz haline getiriyoruz. Aşağıdaki fotoğrafta safranın dövülmüş halini görüyorsunuz. 
Daha sonra toz haline getirdiğimiz safranın üzerine biraz sıcak su döküp, üzerini kapatıp demlenmeye bırakıyoruz. Bu demi buzdolabında saklayıp bir iki gün içinde yine kullanabilirsiniz.
Sonra yıkanmış pirinci kaynayan suda  5-6 dakika kadar haşlıyoruz. Biraz tuz eklemeyi de unutmuyoruz. Bir yandan da halka şeklinde doğradığımız patatesleri sadece tencere yüzeyini kaplayacak kadar yağda tek taraflı olarak kızartıyoruz. Susamlar da patatesin kızaran tarafında kalacak ama ben koymayı unutmuştum bu yüzden fotoğraflarda yok.
Haşlanan pirinci süzüyoruz ama üzerinden soğuk su geçirmiyoruz. Süzer süzmez, tek tarafı kızarmış olan patateslerin üzerine döküyoruz ve tencerenin kapağını kapatıp, ocağı kısık ateşe alıyoruz. Haşlanan pirinç tam olarak pişmemiş oluyor. Patateslerin üzerinde tamamen buharla pişiyor pirinç. Böylece tane tane oluyor.
 
İran pilavında pilavın tamamı safranla boyanmıyor. Pişmiş pilavdan bir tabak alınıp üzerine demlenmiş safran dökülerek boyanıyor ve bir servis tabağına alınan pilavın üzerine süsleme gibi konuyor. Ben bu pilavı eşimle kendime yaptığım için demlemeye bıraktığım safranı alıp direkt tencere içindeki pilavın bir kısmını boyadım. Pilavın tamamı boyanmayınca safranın aroması daha çok hissediliyor, benden söylemesi.
 
Yukarıdaki fotoğrafta bitmiş halini görüyorsunuz. İşten gelip yapmıştım. O kadar acıkmıştım ki süsleme zahmetine falan girmedim, direkt mideye indirdim. Oh afiyet olsun bana...:)))

Ekim 25, 2013

YENİDEN MERHABA :)

Bahattin hayatımın aşkı yazımla çok ilgili olmasa da paylaşayım istedim :))
Ben böyle çok uzaklaşmazdım buralardan ya, oldu işte. Lütfen kusuruma bakmayın. Ne okudum ne yazdım. Kapandıkça kapandım. Ama mutsuzluktan değil. Mutluydum da nedense amaçsızdım ya da amaçsız olmak istedim. Sanırım çok yönlülüğün yan etkisi bu. O kadar çok şeyi bir arada yapmaya çalışıyorum ki; bir an geliyor ve ben hiç bir şey yapamıyorum. Fakat ben böyle arada ortalıklardan yok olursam bu beni dönüşte daha da güçlü kılıyor. Bir an için yoruluyorum sonra eskisinden daha enerjik dönüyorum. ''Derdin ne Nugi? Çok yönlü olmayıver'' diyebilirsiniz. Eh! onu yapmakda elimde değil. Sadece bir işle uğraşamam ben. Hayatımın dinamizmi kaçar. Ölü gibi gezerim ortalıklarda. Annem derslerim kötü gider diye tiyatro klubünden ayırmıştı da beni, sınıf birincisiyken birden sonunculuğa düşmüştüm. Baktı ki bende ters tepiyor tekrar geri yazdırdı klübe. Ama hayat benim için böyle çok güzel. İşe gidiyorum başka bir çevre, okula gidiyorum başka bir çevre, hafta sonu kursa gidiyorum, evde eşim ve hobilerim. Gerçekten bir hobisi olmayan ya da bir hobi düşüncesi olmayan insanlar beni sıkıyor. Asla katlanamıyorum.
Bayramdan önce on gün raporluydum. Sanmayın tatile çıktım. Hastaydım. Üzerine tüm bayram dişim ağrıdı. Bayramda eşimin abisi geldi. Hergün kayınvalidem ve annemlerin evi arasında mekik dokudum. Kardeşlerim geldi. Gördüm gül yüzlerini benimde yüzümde güller açtı. Arife günü canım arkadaşım Negar bize nefis İran yemekleri yaptı, onları yedik. Bayram boyu tatlıya, ete ve çok sevdiğim kelle çorbasına doydum. İnternete girmedim, televizyon izlemedim, ders çalışmadım, iş düşünmedim. Oh ne rahattı. Ama sonra da acayip sıkıldım. İnsan dinamik yaşayınca bir şey yapmamak çok sıkıcı oluyor.
Eski düzenime geri dönüyorum yavaş yavaş. Ah şu spikerlik kursuma da gerektiği özeni gösterebilsem. Sürekli ayna karşısında pratik yapmalıyım ama evde eşim bırakmıyor, dışarda da öyle pratikler olmuyor. İş yerinde çalışsam adım deliye çıkacak, kendi kendine konuşuyor diye. :))
Bu aralar kendime de bakmadım. Saçlarım iyide, kaşlarım tek kaş olma yolunda adım attı. Bıyıklarım Hulusi Kentmen'le yarışmak üzere, neredeyse sakal da bırakacağım. Bir de regl dönemim geldi ki manda gibi dolaşıyorum oratlıklarda. Buna rağmende herkesten bu aralar pek güzelleştin yorumları alıyorum. İnsanlar mı kör yoksa ben bakımsız daha mı güzelim bunu anlayamadım. Size yazacağım bir sürü konu var. Birkaçını sıralayım da merak edin bakalım
1) Negar'ın akşam yemeği daveti, klasik İran sofrası deneyimi
2)Okuduğum kitaplar
3)İzlediğim 3 film ve bir belgesel
4) Era balıkçıda balık maceraları
5) Kurban ödülü kelle çorbası
6) Kurban etini değerlendirebileceğiniz müthiş sürpriz bir lezzet!!!
7)English home ganimetlerim
8) Arkadaşm Ateş'in facebook bağlantısından esinlenme bir yazı (Olabildiğince Komik) :))
9) İran pilavı
10) Kahvaltı sevgim :)
11) Bayram sofralarının lezzeti saray şerbeti
Şimdilik aklıma gelenler bunlar. Bunları yazarken hayat bana daha neler neler getirir kim bilir. Hepsini paylaşmak için sabırsızlanıyorum. Var mı beni özleyen?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...