Yahu insanlar sizin işiniz yok mu ya... Çalışacağınız bir işiniz, yerine getirmeniz gereken görevler ya da ilgilenmeniz gereken çocuklar yok mu da, benim çocuk yapıp yapmamama bu kadar taktınız. Sizi ne ilgilendirir. Neredeyse eve gelip başımızda dikilecekler. Bu ne mahalle baskısıdır yahu.
Artık alışmam lazım biliyorum, bizim gerçekliğimiz bu. Önce dünyaya gel, yemeğini ye zamanında uyu, oyuncaklarınla oyna, biraz büyüdün hadi okula git, şimdi ders çalış, öss'ye gir, üniversiteyi bitir, bulduğun her sınava gir, çalışmaya başla, e hadi evlen, evlendin madem çocuk yap, e hani ikincisi, olmadı üç yapma üç çok, çocuklar tamam onları büyüt, çocukların büyüdü köşene çekil, torunlarına bak, e artık öl ama çocuklarının eline kalma. İşte bizim gerçekliğimiz bu. Ya her insan aynı kalıpta yaşamak zorunda mı? Neden dayatıyorsunuz bize bunları? Siz o kalıplardan çıkamadığınız için biz de öyle mi olmalıyız. Kendi yapamadıklarınızın intikamı mıdır bu?
Onu bunu bilmiyorum da, bu benim hayatım. İstediğim zamanda istediğim için evlendim. Ve de istediğim gibi evlendim. Evde temizliği eşimle beraber yapıyoruz. Gücünüze mi gidiyor? Valla giderse gitsin, sizin eşiniz yapmıyor diye benimki de yapmamak zorunda değil. Çocuk istemiyoruz, yapmıyoruz. İstediğimiz zaman yapacağız. İstediğimiz için yapacağız. Tamam mı? Olmadı mı? İyi de ne yapsak olmuyor ki zaten.
Hadi her şeyi bıraktım affettim sizi de, sanki sizin yetiştirdiğiniz çocuklar pek mi oldu? Kaçınız yeteri kadar terbiyeli ve düzgün insanlar yetiştirebildiniz. Siz düzgün değildiniz zaten ki çocuklarınız da düzgün olsun. Ama kulağınızın bazı sesleri algılamaması gibi siz de kendinizdeki eksiklikleri hiç görmediniz. Hepiniz en mükemmel insanlarsınız. Hiç kusurunuz yok. Onun için çocuklarınız pek düzgün maşallah.
Bence insanlar sadece kendi işi gücü ilgilensin, çevresindekileri sorgulamayı bıraksın. Ve önce insan kendine yatırım yapsın. Kendinizi geliştirin, sonra çevreye el atarsınız. Oldu mu? Yok yok olmadı. Bazılarınız okuyup kızacak şimdi bana. Üstüne alınacak durduk yerde. Kimse üstüne alınmasın. Lafım özel birine değil, herkese. Hatta bazen de kendime. Sanki ben çok mu düzgünüm?
Ayrıca bir gün baktıkça bakmak isteyeceğim bir çocuğum olabilir, çocuğumu hiç güzel yetiştiremeyebilirim ve torunuma bakmak zorunda olabilirim. Bunların hiç biri mühim değil de, bunların bize dayatılması mühim bence.:)))
